Data ostaniej modyfikacji:
2018-12-11
Ilość wejść na stronę:
1077169







Uchwały 2012 r.

wersja do druku | 2014-04-15

 

Uchwała nr 1 / 2012

Prezydium Konferencji Rektorów Zawodowych Szkół Polskich

z dnia 19 grudnia 2012 roku

dotycząca projektu założeń do projektu ustawy o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw

 

            W odpowiedzi, na wniosek Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 28 listopada 2012 roku (pismo B.M.W.P.176.1.2012/IO) projektu założeń do projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw, stosownie do art. 45, ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.) Prezydium Konferencji przedstawia swoje stanowisko:

1. Proponowane w projekcie zmiany, przy pełnej akceptacji ogólnych założeń jako podstawy proponowanych zmian, w części swoich rozwiązań nie są wystarczająco spójne i konsekwentne, natomiast w sposób nieuzasadniony rygorystyczne.

2. Brak spójności dotyczy koncepcji podziału uczelni ze względu na ich charakter z jednoczesnym powiązaniem samego podziału z charakterem profilu kształcenia (bez uwzględniania misji i strategii uczelni).

3. Zdecydowany sprzeciw budzi w przyjęciu wyłącznego kryterium podziału uczelni na badawcze (akademickie) i zawodowe fakt posiadania jednego uprawnienia do nadawania stopnia doktora, bowiem np. na kilka kierunków kształcenia w danej jednostce organizacyjnej (wydziale) uprawnienia dotyczyć będą tylko jednej dyscypliny, a uprawnienia „badawcze" w nieuzasadniony sposób spłyną na pozostałe kierunki,  z odgórnie przyznanymi możliwości kształcenia na profilu ogólnoakademickim.

4. Jeśli uzależnić kształcenie na stopniu drugim o profilu ogólnoakademickim od jakości posiadanej kadry, to w takim razie uzasadnione byłoby to jedynie na takich kierunkach, które tożsame są z dyscypliną, odnośnie do której wydział nabył uprawnienia do doktoryzowania, a nie dla wszystkich kierunków. Podstawą założeń projektu jest przecież troska o kontakt studiujących z wysokokwalifikowaną kadrą (w przypadku profilu ogólnoakademickiego), a nie fakt ulokowania danego kierunku w jednostce wielodyscyplinowej, gdzie tylko jedna dyscyplina posiada związek z uprawnieniami. Pozostali studenci innych kierunków na tym wydziale mogą nie mieć żadnego kontaktu z nauczycielami wyróżnionej dyscypliny.

5. W założeniach wyraźnie zarysowany jest podział na uczelnie publiczne i niepubliczne jak również podział rodzaju kształcenia ze względu na jego profil. I to jest zrozumiałe i życiowo uzasadnione. Wlepiony, krzyżujący się podział na uczelnie badawcze i zawodowe burzy spójność i klarowność przyjętych kryteriów podziału. Jest on niebezpieczny w skutkach dla obu sektorów: rozleniwia sektor publiczny, poprzez ustawowo nadaną możliwość łatwiejszego i tańszego kształcenia na profilu ogólnoakademickim, krępuje sektor niepubliczny skazując go odgórnie na charakter zawodowy (zdobycie jednych uprawnień dla doktoryzowania nie zmieni całego charakteru uczelni).

6. Zawodowość należy pozostawić profilom kierunków a nie  z góry przypisywać ją uczelniom, czyniąc z tego faktu podstawę do podziału na uczelnie zawodowe i badawcze. A co z uczelniami niepublicznymi, które, pomimo braku uprawnień do doktoryzowania, spełnią wskazane w założeniach wymogi kadrowe i dobrze będą kształcić na profilu ogólnoakademickim w poziomie II, co potwierdzi PKA? Prowadzenie badań naukowych jest na stopniu drugim obligatoryjne, a jak do tego dojdzie kadra liczbowo tożsama z wymaganiami do uprawnień, to wtedy to będzie uczelnia zawodowa czy badawcza?

7. Prezydium KRZaSP uważa, że w świetle postępującej słusznej reformy, należy wyłączyć kryterium uprawnień do doktoryzowania z grupy jedynych wyznaczników charakteru uczelni. Nowoczesna reforma winna dać wszystkim uczelniom tę samą szansę. Wszystkie uczelnie winny zaczynać od profilu praktycznego, a stosownie do posiadanej kadry wybierać profil na stopniu drugim (praktyczny lub badawczy). O tym, jaka   jest to w swym działaniu uczelnia, badawcza czy zawodowa, świadczyć będzie przewaga któregoś z profili, samo zaś określenie nie przesądza o randze naukowej, którą budować będą prowadzone badania naukowe i ich międzynarodowa ranga. Nie kwestionowany jest związek prowadzenia badań naukowych z jakością kształcenia studentów. Jednakże nie znaczy to równocześnie, że tak samo dobra jest każda tzw. uczelnia akademicka w ofercie profili praktycznych. Uczelnia akademicka (badawcza) to ta, która osiąga wysoki poziom parametryzacji naukowej, natomiast profil ogólnoakademicki danego kierunku kształcenia nie może być uzależniony od nieraz przypadkowego, jednostkowego uprawnienia do doktoryzowania w wąskiej dyscyplinie, z którą na dokładkę dany kierunek nie jest związany.

8. Prezydium KRZaSP postuluje, aby powrócić do dyskusji nad  podziałem  uczelni na publiczne i niepubliczne. W ramach tego podziału sektorowego nie stosować zobowiązującej w konsekwencje typologii dzieląc uczelnie na badawcze i zawodowe, co znacząco krępuje ich działalność, a pozostawić sprawę naturalnemu biegowi rzeczy. Przy pomocy PKA uwiarygodni się podział kierunków ze względu na profile: praktyczny versus ogólnoakademicki. Zawodowość przypisywać profilom a nie uczelniom. Rangę naukową danej uczelni wyznaczać będą parametry oceny wyników prowadzonej działalności badawczej oraz możliwość przypisania do nazw: akademia, uniwersytet. W taki to sposób może być tak, że jedna z uczelni będzie miała przewagę profili praktycznych, druga będzie miała tyle samo dodatkowo profili ogólnoakademickich, ale żadna z nich nie będzie z tego powodu uniwersytetem. Każda uczelnia jest uczelnią zawodową. Uczelnia dotychczas zwana akademicką, kształci do zawodu badacza. Ilu po skończeniu takiej uczelni zostaje badaczami? A jaki jest poziom wiedzy i umiejętności praktycznych jej absolwenta?

9. Uczelnie publiczne i niepubliczne winny mieć ustawowo zapewnioną możliwość prowadzenia wspólnych badań i kształcenia (studia interdyscyplinarne i międzyobszarowe).

10. Definicja pracy dyplomowej winna być podana w rozporządzeniu a nie w ustawie.

11. Prezydium KRZaSP podtrzymuje wyrażoną wcześniej w piśmie do Ministerstwa wolę społeczności Konferencji do uzyskania przez Konferencję statusu osobowości prawnej, z uwagi na planowane działania organizacyjno-finansowe umożliwiające jej poszerzenie form działalności korporacyjnej. Prezydium ponownie zwraca uwagę na równoważność ustawową obydwu Konferencji, zapowiedzenie w projekcie uzyskania osobowości prawnej tylko przez KRASP rażąco naruszy zasady ustawowej symetrii i skonfliktuje środowisko akademickie obu sektorów.

Uchwała przekazana zostaje Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Przewodniczący  KRZaSP

prof zw. dr hab Waldemar Tłokiński

Powrót